Puisi Jawa Banten Encep Abdullah
Laila (1)
Laila, ning endi sire ngumpete nong
Kakang wis gegelati unggal bengi
Akune lamun pengen kependake si nong
Kakang kudu tafakur
Mun jereh Kamad mah siremah dudu uwong
Lah, terus ape? Memedi?
Laila, wong lake mendane
Ngomongi sire bae nong
Kakange kerok ules asline si nong kaye ape
Kakang mah percaye bae
Lamun Kakang bakal kependak nong Laila
Seyakin-yakine
Gusti Allah, tulung buke mate batin kite!
Kiara, Maret 2026
Laila (2)
Barang Kakang ngedelang si nong
Ore seumpame temen
Kakange minder
Ore pantes ngulihaken si nong
Kakang mah wong belingsatan
Berenges maning
Si nong mah ayu menyor kaye sewu bulan
Ngegeter ati kakang kerane ore kuat
"Lamun Kakang wis siap, Laila gah siap,"
jereh Laila
Kakang nyangkin ngederedet
Kaye wong kesetrum
Premen iki ngejawabe
"Iki udu masalah Kakang berenges
atawe ape.
Iki soal yakin. Lamun Kakang yakin
Laila bakal teke, ore mustahil.
Saiki Laila wis ning arepan Kakang,"
jereh Laila
Tapi, suwe-suwe mate Kakang rade lamur
Si nong nyangkin ore kedeleng
Rasane nong Laila kaye manjing
Ning jero badan Kakang
Kakang ngegublag!
Kiara, Maret 2026
________
Penulis
Encep Abdullah, penulis asal Pontang sing doyan mangan dadar endog lan oreg tempe.
redaksingewiyak@gmail.com

Terimakasih telah berkomentar!